Email επικοινωνίας: paulos4205@gmail.com

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Μην είσαι έτοιμος να λιθοβολήσεις τον άλλον.



Είναι φοβερό το πόσο εύκολα καθόμαστε και ασχολούμαστε με την αμαρτία των άλλων. Και όχι μόνο ασχολούμαστε αλλά την προβάλουμε, την διαφημίζουμε, την κοινοποιούμε!
Και αυτό βεβαίως γίνεται διότι δεν βλέπουμε το δικό μας χάλι, την δική μας αμαρτία, τις δικές μας πτώσεις.
----------------------------
Αυτό γίνεται ειδικά όταν αμαρτήσει κάποιος "άνθρωπος της Εκκλησίας". Τότε χαιρόμαστε ακόμα περισσότερο. Ο κόσμος μαθαίνει ότι ο τάδε κληρικός αμάρτησε και νιώθει μία ικανοποίηση. Ικανοποιείται ο κόσμος όταν βλέπει κληρικούς, μοναχούς ή πιστούς ανθρώπους να πέφτουν σε κάποια αμαρτία. Και η ικανοποίηση αυτή είναι αποτέλεσμα της ανύπαρκτης μετάνοιάς τους (μας). Επειδή ακριβώς δεν ελέγχουμε τον εαυτούλη μας για τίποτα, αλλά αντιθέτως τον δικαιολογούμε, όταν δούμε κάποιον "άνθρωπο του Θεού" να αμαρτάνει αμέσως χρησιμοποιούμε αυτή την πτώση του για την δική μας δικαίωση. Δηλαδή μαθαίνουμε ότι κάποιος κληρικός πόρνευσε και νιώθουμε εμείς δεδικαιωμένοι και ηθικοί, λες και εμείς δεν έχουμε αμαρτήσει ποτέ. Η αμαρτία του άλλου δεν μας δικαιώνει. Επειδή έμαθα ότι κάποιος έκλεψε, αυτό δεν με κάνει τίμιο! Αυτό όμως -δυστυχώς- το σκεπτικό έχουνε πολλοί άνθρωποι που είναι μακρυά από τον τρόπο ζωής της Εκκλησίας αλλά και πολλοί "καλοί χριστιανοί" που ψάχνουν σκάνδαλα για να τα κοινοποιήσουν ώστε να κρύψουν πίσω απ' αυτά την δική τους εμπαθή και υποκριτική ζωή, την αμετανοησία τους και το βόλεμά τους.
----------------------------

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ: "Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον".



«Τολμήσας εἰσῆλθεν πρός Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ» (Μαρκ. 15.43).
Ἄν ἡ πρώτη Κυριακή μετά τήν Κυ­ρια­κή τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας εἶναι ἀφιερωμένη στήν ἀπι­στία τοῦ Θωμᾶ, ἡ δεύτερη Κυριακή εἶ­ναι ἀφιερωμένη στήν πίστη τῶν κε­κρυμ­μένων μαθητῶν τοῦ Κυρίου, τοῦ Ἰω­σήφ καί τοῦ Νικοδήμου καί τῶν μυρο­φό­ρων γυναικῶν.
Ὁ πρῶτος, ὁ Θωμᾶς, ἔχει πληροφο­ρη­θεῖ τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς Ἀναστά­σεως, ἔχει λάβει τίς διαβεβαιώσεις τῶν συμμαθητῶν του, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰω­άν­νη καί τῶν ἄλλων ὅτι «ἑωράκα­μεν τόν Κύριον», ἀλλά ἀμφιβάλλει γιά τήν ἀλήθεια τοῦ γεγονότος καί διστάζει νά τό πιστεύσει.
Οἱ δεύτεροι, ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος, ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καί ἡ Σαλώμη, δέν γνωρίζουν ἀκόμη τίποτε, δέν γνωρίζουν παρά μό­νο ὅτι ὁ διδάσκαλός τους καταδικάστη­κε καί πέθανε ὡς κακοῦργος ἐπί τοῦ Σταυροῦ.

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ: Στα ίχνη της παρουσίας του Χριστού.



«Φέρε τόν δάκτυλόν σου ὧδε καί ἴδε τάς χεῖράς μου καί φέρε τήν χεῖρά σου καί βάλε εἰς τήν πλευράν μου» (Ἰωάν. 20.27).
Mία ἑβδομάδα εἶχε περάσει ἀπό τήν ἡμέ­ρα ἐκείνη, τήν μία τῶν Σαββάτων, κατά τήν ὁποία οἱ μυροφόρες γυναῖκες εἶχαν ἀναζητήσει τόν Ἰησοῦ στόν κῆπο τοῦ Ἰω­σήφ· μία ἑβ­δο­μάδα εἶχε περάσει ἀπό τότε πού ὁ ἄγ­γελος εἶχε ἀναγγείλει τή χαρ­μόσυνη εἴδη­ση: «Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Nαζαρηνόν τόν Ἐσταυρωμένον; ἠγέρ­θη οὐκ ἔστιν ὦδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν».
Ὁ ἀναστημένος Xριστός εἶχε ἐμφανι­σθεῖ ὄχι μόνο στίς μυροφόρες, ἀλλά καί στούς μαθητές του πού πο­ρευόταν πρός τούς Ἐμμαούς καί στούς ἄλλους πού βρι­σκόταν συνηγμένοι «διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων» στό ὑπερῶο τῆς Ἱερουσα­λήμ. Mόνο ὁ Θω­μᾶς δέν τόν εἶχε συναντήσει καί εἶχε ἀρ­νηθεῖ νά πι­στεύ­σει ὅσα τοῦ ἔλεγαν οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι γιά τίς ἐμφα­νί­σεις τοῦ διδα­σκά­λου τους.
Γιά χάρη τοῦ Θωμᾶ, λοι­πόν, ἐμφα­νί­ζεται καί πάλι ὁ Xριστός σή­μερα· ἐμ­φα­νί­ζεται γιά νά τοῦ δείξει τή λογχευθεῖσα πλευ­ρά του καί τίς πληγές πού εἶχαν ἀφήσει τά καρ­φιά στά ἄχραντα χέρια του. Ἐμ­φα­νίζεται γιά νά τόν βοηθήσει μέ τήν πα­ρου­σία του νά πι­στεύσει στό θαῦμα τῆς Ἀνα­στάσεώς του, νά πιστεύσει ὅτι αὐτό πού ἔβλε­παν οἱ ἄλλοι μαθητές δέν ἦταν φάντα­σμα, δέν ἦταν πνεῦμα, ἀλλά ἦταν ὁ ἴδιος ὁ ἐσταυρωμένος καί ἀναστημένος διδάσκα­λός του, ὁ σωτήρας καί λυτρωτής τῶν ἀν­θρώπων.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 2018



† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν
τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Μή ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρωμένον; Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὧδε» (Μαρκ. 16.60).
Ἕνα παράξενο θέαμα ἀντικρύζουν σήμερα οἱ μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ. Πηγαίνουν ξημερώματα τῆς μιᾶς τῶν Σαββάτων στόν τάφο τοῦ προσφιλοῦς διδασκάλου τους γιά νά ἀλείψουν μέ μύρα τό σῶμα του καί ἀντί νά εὑρεθοῦν ἐνώπιον τοῦ σφραγισμένου μνήματος καί τῶν στρατιωτῶν πού εἶχαν ἀναλάβει τή φύλαξη του, εὑρίσκονται ἐνώπιον ἑνός οὐρανίου φύλακος, ἑνός ἀγγέλου, πού εἶναι ἐκεῖ γιά νά μεταφέρει τό φαιδρό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου στίς μυροφόρες γυναῖκες.
«Μή ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τόν Ναζαρηνόν τόν ἐσταυρωμένον; Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὧδε».
Μήν ἀπορεῖτε καί μή ξαφνιάζεσθε, λέει ὁ ἄγγελος στίς γυναῖκες. Τό γνωρίζω ὅτι ἀναζητᾶτε τόν Ἰησοῦ ἀπό τή Ναζαρέτ, αὐτόν πού σταυρώθηκε, ἀλλά δέν εἶναι ἐδῶ. Ἀναστήθηκε.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 2018




† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης
τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας
πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν
τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Διεμερίσαντο τά ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον» (Ψαλμ. 21.19)
Ὁ προφητικός λόγος γίνεται πράξη σήμερα ἐνώπιον τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου. Ὁ δίκαιος καταδικάζεται, ὁ ἀπαθής πάσχει, ὁ Θεός σταυροῦται, ἡ κτίσις σείεται, ὁ ἥλιος κρύπτεται καί οἱ ρωμαῖοι στρατιῶτες διαμερίζουν τά ἱμάτιά του καί βάζουν κλῆρο γιά τό ποιός θά πάρει τόν χιτώνα του, «τόν ἄρραφον, τόν ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντόν». Δέν τά παίρνουν ὡς εὐλογία ἀπό τόν ἀδίκως σταυρούμενο Κύριο, τά παίρνουν ὡς λάφυρα τῆς ὑπηρεσίας πού ἐξετέλεσαν, λίγο πρίν ὁ ἑκατόνταρχος, βλέποντας τά γενόμενα, ὁμολογήσει κι αὐτός τή Θεότητα τοῦ Ἰησοῦ.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

π.Αλέξανδρος Σμέμαν: Το Τέλος (Μ.Δευτέρα-Μ.Τρίτη-Μ.Τετάρτη)



Αυτές οι τρεις ημέρες, τις οποίες η Εκκλησία ονομάζει Μεγάλες και Άγιες, έχουν, μέσα στο λειτουργικό κύκλο της Μεγάλης Εβδομάδας, έναν καθοριστικό σκοπό. Τοποθετούν όλες τις ιερές ακολουθίες στην προοπτική του Τέλους · μας υπενθυμίζουν το εσχατολογικό νόημα τον Πάσχα.
Συχνά η Μεγάλη Εβδομάδα χαρακτηρίζεται σαν περίοδος γεμάτη με «ωραιότατες παραδόσεις» και «έθιμα», σαν ξεχωριστό τμήμα του εορτολογίου μας. Τα ζούμε όλα αυτά από την παιδική μας ηλικία σαν ένα ελπιδοφόρο γεγονός που γιορτάζουμε κάθε χρόνο, θαυμάζουμε την ομορφιά των ακολουθιών, τις επιβλητικές πομπές και προσβλέπουμε με κάποια ανυπομονησία στο Πασχαλινό τραπέζι… Και υστέρα, όταν όλα αυτά τελειώσουν, ξαναρχίζουμε την κανονική μας ζωή.

Γιατί κάποιοι χριστιανοί εκκλησιάζονται μόνο την Μ. Εβδομάδα; Αρκεί αυτό;



Οι ημέρες της τεσσαρακοστής περνούν. Νηστεία, προσευχή, προσοχή, επιμονή, ιερές ακολουθίες. Όλα συνάδουν ώστε να βγεις μετά από σαράντα ημέρες πιο καθαρός, πιο ιερός, πιο άνθρωπος. Εσύ προσπαθείς. Κάποιες φορές πέφτεις, δεν αντέχεις να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων, δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις στις προσδοκίες Του και όμως πάλι σηκώνεσαι. Σηκώνεσαι πιάνοντας γερά το πετραχήλι του πνευματικού σου. Σηκώνεσαι καθώς παραδέχεσαι την ανεπάρκειά σου, τα λάθη σου, την πτώση σου.

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΪΩΝ: Αν θέλουμε να συναντήσουμε τον Χριστό πρέπει να βγούμε από τα τείχη του εγωισμού μας.




«Ἐξέλθετε ἔθνη, ἐξέλθετε καί λαοί καί θεάσασθε σήμερον τόν βασιλέα τῶν οὐ­ρανῶν ὡς πί θρόνου ὑψηλοῦ, πί πώλου εὐτελοῦς».
Μέ αὐτά τά λόγια τοῦ ἰδιομέλου τῶν Αἴνων μᾶς καλεῖ Ἐκκλησία μας διά τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου νά ἐξέλθουμε καί ἐμεῖς σήμερα μαζί μέ τούς Ἰσραη­λίτες καί μαζί μέ τούς πα­ρε­πιδημοῦντες στήν Ἱερουσαλήμ, μαζί μέ τά παιδιά πού κρα­τοῦσαν τά βαΐα τῶν φοινίκων καί μαζί μέ ἐκείνους πού «ἐστρώνυνον τά ἱμά­τιά» τους στόν δρό­μο, γιά νά ποδεχθοῦμε τόν Χριστό πού εἰσέρχεται στήν ἁγία Πόλη πί πῶλον ὄνου.

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

Η Ανάσταση του Αγίου Λαζάρου




Το Σάββατο του Λαζάρου κατέχει ξεχωριστή θέση στο λειτουργικό ημερολόγιο. Δεν ανήκει στις σαράντα ημέρες της μετάνοιας της Μ. Τεσσαρακοστής ούτε και στις οδυνηρές ημέρες της Μ. Εβδομάδας, αυτές που αρχίζουν από τη Μ. Δευτέρα και τελειώνουν τη Μ. Παρασκευή. Μαζί με την Κυριακή των Βαΐων συνθέτουν ένα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο των γεμάτων πόνο ημερών που ακολουθούν. Δύο σημαντικά περιστατικά συνδέονται με τη Βηθανία: εκεί ανέστησε τον Λάζαρο και από εκεί ξεκίνησε ο Ιησούς την πορεία και άνοδο Του προς τα Ιεροσόλυμα.
Η ανάσταση του Λαζάρου είναι ένα γεγονός που, όπως θα δούμε, έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία. Συνδέεται μυστηριωδώς με την Ανάσταση του Κυρίου μας και παίζει, ως προς αυτή, το ρόλο μιας έμπρακτης προφητείας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Λάζαρος μας παρουσιάζεται στο κατώφλι της Μ. Εβδομάδας αναστημένος, ως προάγγελος της νίκης του Χριστού επί του θανάτου, όπως ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, παραμονές των Θεοφανείων, προανήγγειλε τον Επιφανέντα Χριστό. Πέρα όμως από τον πρωταρχικό αυτό χαρακτήρα της, η ανάσταση του Λαζάρου έχει και κάποιες δευτερεύουσες πτυχές τις οποίες είναι χρήσιμο να εξετάσουμε.

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Ο Θεός δεν τιμωρεί, δεν είναι κάποιο κομπλεξικό πλάσμα που θέλει να υποφέρουμε!



Ο Θεός δεν τιμωρεί, δεν είναι κάποιο κομπλεξικό πλάσμα που θέλει να υποφέρουμε. Ο Θεός δεν ζητά εκδίκησει για τις αμαρτίες μας. Ο Θεός δεν είναι κακός. Δεν στέλνει τον καρκίνο σε παιδάκια και μεγάλους, δεν σκοτώνει σε τροχαία οικογένειες, δεν δημιουργεί πολέμους, δεν στερεί την τροφή σε λαούς, δεν χωρίζει ανδρόγυνα. Ο Θεός είναι Αγαθός, είναι Αγάπη.
----------------------------
Δυστυχώς όμως επειδή πολλές φορές παρουσιάζεται έτσι ο Θεός, γι'αυτό και πολλοί άνθρωποι τον απορρίπτουν. Ουσιαστικά απορρίπτουν όχι τον Αληθινό Θεό αλλά τον Θεό που οι άνθρωποι παρουσιάζουν ως αληθινό.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Το μοναχικό σχήμα



Κάθε μοναχός που βλέπουμε είναι ένας θάνατος και μια ανάσταση μαζί. Οι αρχαίοι λαοί βάζανε σύμβολα πάνω στους τάφους ώστε να οριοθετούν την ιερότητα του χώρου. Ο μοναχός φέρει πάντα το σχήμα που δεν είναι τίποτε άλλο απ' την πλάκα του τάφου του. Κάτω από το σχήμα επίσης ο μοναχός φοράει το ζωστικό, το οποίο κουμπώνει σταυρωτά και σημαίνει ότι ο μοναχός αποφάσισε να σταυρωθεί, να πεθάνει δηλαδή από τούτη εδώ τη ζωή για να βιαστεί να ζήσει την Ανάσταση. Βιαστές οι μοναχοί της Βασιλείας του Θεού. Ο μοναχός βιάζεται γιατί δεν αντέχει, αγωνιά να ζήσει τον Ποθούμενο Χριστό γνωρίζοντας ότι αν πεθάνει πριν πεθάνει, δεν θα πεθάνει όταν πεθάνει.

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ EΟΡΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ 2018



 «Εὐφραινέσθω ἡ κτίσις, χορευέτω ἡ φύσις ὅτι Ἀρχάγγελος Παρθένῳ μετά δέους παρίσταται καί τό χαῖρε κομίζει τῆς λύπης ἀντίθετον».
Μέσα στήν κατανυκτική καί πένθιμη περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἑόρτια ἄσματα πλημμυρίζουν σήμερα τήν Ἐκκλησία μας, πού μᾶς καλεῖ νά γίνουμε μέτοχοι τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐφροσύνης τῆς σημερινῆς μεγάλης ἑορτῆς.

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Εξομολογούμαι όχι για να κοινωνήσω, αλλά για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μου.



Να ομολογείς την αμαρτία σου καθαρά χωρίς υπεκφυγές. Να ταπεινώνεσαι μέσα στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως αλλιώς δεν έχει νόημα να πας στον πνευματικό.
--------------------------
Να πας να κάνεις τί στην εξομολόγηση; Να δικαιωθείς; Να σου πει -ο πνευματικός- πόσο αδικημένος είσαι από την ζωή; Πόσα τραβάς από τους άλλους εσύ ο καημένος; Αν θέλεις να μιλήσεις στον ιερέα για να σε συμβουλεύσει για κάποιο θέμα ή πρόβλημα, για να σε στηρίξει στην δοκιμασία που περνάς μπορείς να το κάνεις εκτός εξομολόγησης.
--------------------------
Να πας στον πνευματικό με πνεύμα συναίσθησης των πτώσεών σου, να προσέλθεις με τόλμη και ανδρεία στην μετάνοια. Ο Κύριος τέτοια μετάνοια ευλογεί. Αντρίκια. Χωρίς μισόλογα, χωρίς δικαιολογίες. Χρειάζεται όμως απόφαση ν'αλλάξω ζωή.

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

Κυριακή Δ' Νηστειών: Μεγάλο όπλο η προσευχή.



 «Τοῦτο τό γένος ἐν οὐδενί δύναται ἐξελθεῖν εἰ μή ἐν προσευχῇ».
Μία θαυματουργική θεραπεία περι­γρά­­φει ἡ σημερινή εὐαγγελική περι­κο­πή, τήν ἴαση ἑνός δαιμονισμένου παιδιοῦ, πού ὁ πα­τέρας του τό ἔφερε στόν Χριστό, προκει­μένου νά τό ἐλευ­θε­ρώσει ἀπό τό δαιμόνιο πού τό τα­λαι­πωροῦσε.
Καί ὁ φιλάνθρωπος Κύ­ριος ὄχι μόνο θε­ράπευσε τόν νεαρό ἀλ­λά ἀξιο­ποίησε τήν εὐκαιρία τῆς θερα­πείας του γιά νά διδάξει τούς μαθητές του καί τούς ἀν­θρώ­πους κάθε ἐποχῆς τό μέγα μά­θημα τῆς προσευ­χῆς. Γι’ αὐτό τόν λόγο καί ὁ ἱερός εὐαγ­γε­λιστής Μάρκος κλείνει τήν ἀφήγηση τῆς ἰά­σεως τοῦ δαιμονιζο­μένου μέ τή φράση τοῦ Ἰησοῦ· «τοῦτο τό γένος ἐν οὐ­δενί δύναται ἐξελθεῖν εἰ μή ἐν προ­σευ­χῇ».

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Ο Σταυρός του Χριστού. Η κρίση της κρίσεως μας.



Σήμερον, εν τω μέσω της Μεγάλης και Αγίας Τεσσαρακοστής,  οι χριστιανοί συγκεντρωθήκαμε επί το αυτό για να προσκυνήσουμε το Τίμιον, Πανσεβάσμιον και Ζωοποιόν Σταυρόν του Κυρίου. Διαβάζουμε στον Συναξαριστή της ημέρας:«Τη αυτή ημέρα Κυριακή τρίτη των Νηστειών, την προσκύνησιν εορτάζομεν του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού». Ονομάζεται Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως γιατί  στον Όρθρο αυτής της ημέρας, μετά από τη μεγάλη Δοξολογία, ο Σταυρός μεταφέρεται με πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί καθόλη την υπόλοιπη εβδομάδα οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται η προσκύνηση του.
Ποιός είναι όμως ο λόγος αυτής της εκκλησιαστικής πράξης; Βρισκόμαστε στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής και η φυσική και πνευματική προσπάθεια, αν είναι συστηματική και συνεχής, αρχίζει να κάνει αισθητή την κόπωση. Η σωματική κόπωση της νηστείας και η ψυχική νωχέλεια του πνευματικού αγώνα είναι δυο βασικοί παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να αναστείλουν την πνευματική  πορεία του πιστού.  Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού είναι το αντίδοτο σ' αυτή την κατάσταση. Έτσι οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής, να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη ώστε να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα. 

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ): Το να ακολουθείς τον Χριστό θέλει κόπο και θυσίες.



«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκο­λου­θεί­τω μοι».
Πρίν ἀπό τρεῖς ἑβδομάδες ἡ Ἐκ­κλησία μας μᾶς εἶχε καλέσει νά ξεκινή­σουμε μία πο­ρεία. Ἡ πορεία αὐτή ἦταν ἡ πο­ρεία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσ­σα­ρα­κοστῆς καί τό τέλος της ἡ μεγάλη ἑορτή τῆς λαμπροφόρου Ἀνα­στά­­σεως τοῦ Κυρίου.
Ὅπως ὅμως στίς πο­ρεῖ­ες τῶν ἀνθρώπων στόν κόσμο ἐλλοχεύει ὁ κίνδυ­νος νά χάσουν τόν δρόμο τους, ἔτσι καί στίς πνευματικές πορεῖες ἐνδέ­χεται ὁ πιστός νά ξε­φύγει ἀπό τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στόν στόχο του ἤ καί νά χά­σει μερικές φορές καί τόν ἴδιο τόν στόχο του.

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Πώς αγαπούμε;



Δεν χρειάζεσαι την άδεια κάποιου για να τον αγαπάς, για να προσεύχεσαι γι'αυτόν, για να ξοδεύεις τα βράδια σου με την ενθύμησή του, για να τον έχεις μπροστά σου κάθε στιγμή και κάθε λεπτό.
------------------------
Μπορεί να μην καταλάβει ποτέ την αγάπη σου. Ίσως δεν μάθει ποτέ τα δάκρυά σου γι'αυτόν. Αν αγαπάς όμως πραγματικά, ποτέ σου δεν θα τον βγάλεις από την καρδιά σου. Ακόμα και τότε που ίσως απομακρυνθεί από κοντά σου.
------------------------
Πολλές φορές αναρωτιέμαι: πώς να αναρριχηθεί κάποιος στα πνευματικά ύψη της αγάπης μ'αυτά τα πήλινα χέρια, μ'αυτήν την χοϊκή καρδιά, μ'αυτόν τον σκοτισμένο νου;
------------------------

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

Χριστιανοί του Χριστού, χριστιανοί του εαυτού.



Έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να πάρουμε μια απόφαση σε σχέση με το τι χριστιανοί είμαστε. Το να 'σαι κάτι ή να μην είσαι δεν σε κάνουν τα λόγια αλλά η πράξη. Οπότε μπορούμε στα λόγια να λέμε ό, τι θέλουμε. Να κοτσάρουμε και μια ταμπέλα, να πορευόμαστε στα πάντα προβάλλοντας την ταμπέλα, κι όλα ωραία και καλά... Αρκετές φορές πάμε εκκλησία όταν έχουμε την ανάγκη να προσευχηθούμε για κάτι δικό μας που μας απασχολεί άμεσα. Σα να πηγαίνουμε να εξευμενίσουμε τον Θεό...

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ Β´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ: Η ζωή γίνεται αβάσταχτη χωρίς την ύπαρξη του Θείου Φωτός.




«Τοῖς ἐν σκότει ἁμαρτημάτων πορευο­μένοις φῶς ἀνέτειλας, Χριστέ, τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρα­τείας».
Μία πορεία εἶναι ἡ ζωή τοῦ κάθε ἀν­θρώ­που, τμῆμα τῆς ὁποίας ἀποτελεῖ καί ἡ πα­ροῦσα περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Καί ὅπως κάθε ἐπίγεια πο­­ρεία γιά νά εἶναι ἀσφαλής ἔχει ὡς ἀπαραίτητη προϋπό­θεση τήν ὕπαρξη φωτός πού ἐπιτρέπει στόν ὁδοιπόρο νά βλέπει καί νά ἀποφεύγει τίς κακοτοπιές τοῦ δρόμου καί τούς κάθε εἴδους κινδύνους πού ἐλλοχεύ­ουν, ἔτσι καί στήν πνευματική πορεία πού διανύει ὁ κάθε ἄνθρω­πος, ὁ κάθε πιστός κατά τή διάρκεια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του σκό­τος καί φῶς εἶναι τά δύο στοιχεῖα πού ἐναλλάσσονται καί τά ὁποῖα καθορίζουν τήν ἔκβαση τῆς πορείας του.

Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Μην είναι η σχέση μας με τον Χριστό μια σχέση δεύτερης κατηγορίας.



"Ας αγαπήσωμε τον Κύριον, όπως αγαπούμε και σεβόμεθα τους φίλους μας. Είδα πολλές φορές ανθρώπους πού ελύπησαν τον Θεόν και δεν ανησύχησαν καθόλου γι΄αυτό. Όταν όμως συνέβη να πικράνουν αγαπητά τους πρόσωπα, έστω και σε κάτι μικρό, έκαναν το πάν, εχρησιμοποίησαν κάθε τέχνασμα, εσκέφθηκαν κάθε τρόπο, υπεβλήθησαν σε κάθε θλίψι, ωμολόγησαν το σφάλμα τους, και παρεκάλεσαν είτε αυτοπροσώπως είτε με φίλους είτε με δώρα, προκειμένου να αποκαταστήσουν την πρώτη αγάπη τους"· λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης.
---------------------------
Όντως πολλές φορές προσβάλουμε τον Θεό με την εγωιστική μας συμπεριφορά, πολλές φορές απατάμε τον Νυμφίο της ψυχής μας προνεύοντας με τις ηδονές και τα πάθη μας και δεν καταλαβαίνουμε το μέγεθος τις πτώσης μας, δεν συνειδητοποιούμε το βάθος της αμαρτίας μας και γι'αυτό δεν μετανοιώνουμε γνήσια, δεν αλλάζουμε ριζικά, δεν βάζουμε αρχή στην ζωή μας με κέντρο τον Χριστό μας. Τον αφήνουμε σε κάποια ακρούλα της ζωής μας, ως ένα χρηστικό αντικείμενο που θα το χρησιμοποιήσουμε όταν θα το έχουμε ανάγκη.
Ο Κύριος ξεκάθαρα μας λέγει: "Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν η θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος...". Είδατε τί μας λέγει; Δεν λέγει να μην τους αγαπάτε, αλλά να μην τους αγαπάτε περισσότερο από εμένα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...